Οι σχέσεις είναι ένας τρόπος να εκδηλώσουμε τον εαυτό μας, δηλαδή να
εκδηλώσουμε όλα αυτά που έχουμε μέσα μας. Μέσα μας φέρνουμε πολλά δώρα
που μπορούμε να προσφέρουμε στον εξωτερικό κόσμο, αλλά φέρνουμε και
μνήμες εμπειρίες πεποιθήσεις τραύματα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μέσα
στη σχέση παίρνουν μορφή. Τα αρνητικά μας βιώματα αρχίζουν και παίρνουν
μορφή μέσα στη σχέση όταν μπαίνουμε μέσα στη σχέση με την ανάγκη «να
λάβουμε» από τον άλλον δηλαδή κάνουμε σχέση μέσα από την «έλλειψη» πιο
απλά, νιώθοντας δηλαδή ελλιπείς,ανεπαρκείς, λίγοι,μόνοι. Έτσι, κάνουμε σχέσεις
για να καλύψουμε ένα κενό κι όταν αυτό το κενό δεν καλύπτεται με τον τρόπο που
θέλουμε τότε βγαίνει θυμός, τάση για έλεγχο ή χειραγώγηση του συντρόφου. Ο
σύντροφος μας όπως και όλοι οι άνθρωποι γύρω μας, γίνονται καθρέφτες
μας,αυτό σημαίνει δηλαδή ότι μέσα στη σχέση θα παίξουν όλους εκείνους τους
ρόλους που εξελικτικά χρειαζόμαστε. Θα σου φέρω μερικά παραδείγματα,αν
βρίσκομαι μέσα σε μια σχέση όπου ο σύντροφός μου με κρίνει με απορρίπτει
είναι αυστηρός μαζί μου αυτό με οδηγεί να δω με ποιον τρόπο εγώ είμαι
αυστηρή επικριτική και απορριπτική με εμένα. Όταν λοιπόν συνειδητοποιήσω με
ποιους τρόπους εγώ μου φέρομαι έτσι, χρειάζεται να δω όλη αυτή η
συνειδητοποίηση με ποιους νέους τρόπους με βοηθά να αρχίσω να φέρομαι στον
εαυτό μου. Γιατί πάντα κάθε αρνητική εμπειρία είναι εκεί για να μας οδηγήσει σε
ένα νέο τρόπο ύπαρξης. Εάν είμαι επικριτική και αυστηρή με μένα ίσως αυτό με
οδηγεί να αρχίσω να με αγκαλιάζω περισσότερο και να με αποδέχομαι, έτσι
λοιπόν όταν εγώ αυτό το αρχίσω να το εφαρμόζω, αλλάζει κι αυτό που βιώνω με
τον σύντροφό μου. Και αυτή η αλλαγή συμβαίνει γιατί αλλάζει αυτό που εγώ
βιώνω με τον εαυτό μου. Μία γυναίκα που νιώθει αδύναμη ανασφαλής
ανεπαρκής ή ντρέπεται για τον εαυτό της έχει πολλές πιθανότητες να βρεθεί μέσα
σε μία σχέση που όλα αυτά θα της τα καθρεφτίσει.
Το τραύμα μας δεν είναι εδώ για να μας καθορίσει είναι εδώ για να μας οδηγήσει
σε ανώτερους δρόμους πιο φωτεινούς. Η προσκόλληση όμως στο τραύμα μας
και η θυματοποίηση είναι εκείνα που μας οδηγούν να επαναλαμβάνουμε τα
μοτίβα του παρελθόντος.
Η εκδοχή του εαυτού σου που πατάς γερά στα πόδια σου, που πιστεύεις στον
εαυτό σου,που σε εμπιστεύεσαι και που ξέρεις ποια είσαι είναι εδώ!Και σε
προσκαλεί να συντονιστείς μαζί της. Η εκδοχή του εαυτού σου που σε φροντίζεις
γιατί είσαι σημαντική , και που νιώθεις χαρά και απόλαυση γιατί είσαι ελεύθερη,
είναι ήδη εδώ.
Θα σου προσφέρω μία άσκηση εάν αισθάνεσαι να την κάνεις:
Κλείσε τα μάτια σου και φέρε μπροστά σου εκείνη την αρνητική κατάσταση που
μπορεί να βιώνεις, έπειτα ρώτησε μέσα σου: αυτή η συνθήκη ποια νέα γυναίκα
με βοηθάει να γίνω;
Πως σκέφτεται αυτή η νεα γυναίκα; Πως περπατάει ;πως μιλάει ;πως νιώθει για
τον εαυτό της πως σκέφτεται για τον εαυτό της;
Ποιες νέες επιλογές κάνει αυτή η νέα γυναίκα;
Νιώσε να μπαίνεις μέσα της και να γίνεσαι εκείνη. Συντονίσου μαζί της και νιώσε
μέσα στο σώμα σου όλα αυτά που νιώθει. Μείνε στη σιωπή μαζί της μέχρι να
νιώσεις ότι όλα αυτά γειώνονται μέσα σου.
Έπειτα μπορείς τα χαρακτηριστικά και και τα συναισθήματα αυτής της νέας
γυναίκας να τα καταγράψεις ώστε να τα διαβάζεις καθημερινά και σε διαλογισμό
να συντονίζεσαι ξανά μαζί της.
Η εκδοχή του εαυτού σου που τόσο επιθυμείς να ενσαρκώσεις , δεν είναι μακριά,
είναι εδώ και χρειάζεται εσύ καθημερινά λιθαράκι λιθαράκι να χτίσεις τη σχέση
σου με την νέα γυναίκα που γίνεσαι.
Όταν φυτέψεις ένα σπόρο καλείσαι να τον ποτίζεις καθημερινά για να ανθίσει.
Στον κήπο της ζωή σου, είσαι ο σπόρος, και μόνο εσύ είσαι εκείνη που μπορείς να
σε ποτίσεις.
Στρέψε το βλέμμα σου στον εαυτό σου και ξεκίνα να σε φροντίζεις!
